Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης «Εφιάλτες από το Μέλλον»

Η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης συνεχίζει τη δραστηριότητά της προβάλλοντας ταινίες μελλοντολογικής φύσης –τρεις εκ των οποίων ιδιαίτερα σπάνιες-, μέσα από το αφιέρωμα με τίτλο «Εφιάλτες από το Μέλλον», που θα πραγματοποιηθεί από τις 24 έως τις 27 Οκτωβρίου 2013 στην αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος (Μουσείο Κινηματογράφου - Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης, Αποθήκη Α΄, Λιμάνι).

Το αφιέρωμα περιλαμβάνει τρεις ταινίες μυθοπλασίας: Γράμματα ενός νεκρού ανθρώπου του Κονσταντίν Λοπουσάνσκι (Σοβιετική Ένωση, 1986), Ο θάνατος της φιλίας του Πίτερ Γουόλεν (Ηνωμένο Βασίλειο, 1987), Μελαγχολία του Λαρς φον Τρίερ (Δανία, Σουηδία, Γαλλία, Γερμανία, 2011), καθώς και το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ Πυρηνικό ολοκαύτωμα  των Φόλκερ Σλέντορφ, Αλεξάντερ Κλούγκε, Άξελ Ένγκστφελντ και Στέφαν Άουστ, (Δυτική Γερμανία, 1982).

Πώληση εισιτηρίων: Μουσείο Κινηματογράφου – Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α΄, Λιμάνι, τηλ. 2310-508.398, cinematheque@filmfestival.gr)

Τιμή εισιτηρίου: 4 ευρώ (γενική είσοδος), 3 ευρώ (για τα μέλη).

Κάρτα μέλους: 1 ευρώ.

Ώρα προβολών: 18:30, 21:00

Πρόγραμμα προβολών

Πέμπτη 24 Οκτωβρίου

18.30 Ο θάνατος της φιλίας - 21.00 Πυρηνικό ολοκαύτωμα

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου

18.30 Μελαγχολία - 21.00 Γράμματα ενός νεκρού ανθρώπου

Σάββατο 26 Οκτωβρίου

18.30 Πυρηνικό ολοκαύτωμα -  21.00 Μελαγχολία

Κυριακή 27 Οκτωβρίου

18.30 Γράμματα ενός νεκρού ανθρώπου -  21.00 Ο θάνατος της φιλίας

Οι ταινίες

Γράμματα ενός νεκρού ανθρώπου (Σοβιετική Ένωση, 1986)

Σκηνοθεσία: Κονσταντίν Λοπουσάνσκι  Ασπρόμαυρη-Έγχρωμη, 87΄.

Η ιστορία εξελίσσεται σε μία ανώνυμη πόλη, μετά το τέλος ενός πυρηνικού πολέμου που εξαφάνισε τα πάντα. Όλα ξεκίνησαν από έναν χειριστή που εκτόξευσε κατά λάθος έναν πύραυλο και οι αλυσιδωτές αντιδράσεις των άλλων χωρών οδήγησαν σε πυρηνικό ολοκαύτωμα. Οι μόνοι επιζήσαντες ζουν σε καταφύγια και κυρίως σε κάποιο που βρίσκεται κάτω από την βιβλιοθήκη ενός μουσείου. Η εποχή είναι μόνιμα χειμώνας, λόγω της αυξημένης ραδιενέργειας και της οικολογικής καταστροφής που έχει συντελεστεί, ενώ η στρατιωτική αστυνομία διεξάγει συνεχώς ελέγχους, έτσι ώστε όσοι είναι μολυσμένοι να μην πλησιάζουν τους άλλους. Κεντρικός ήρωας είναι ένας καθηγητής και κάτοχος Νόμπελ Φυσικής, ο μόνος που σώθηκε από την οικογένειά του, ο οποίος προσπαθεί με κάθε τρόπο να βοηθήσει τους συνανθρώπους του και κυρίως τα μικρά παιδιά. Για να μπορέσει να σταθεί όρθιος ψυχολογικά και να επιβιώσει χωρίς να τρελαθεί, «στέλνει» με το μυαλό του γράμματα στον γιο του με πληροφορίες και ειδήσεις από την ζοφερή του καθημερινότητα, σαν εκείνος να ήταν παρών, παρόλο που έχει χαθεί μαζί με τους υπόλοιπους...

Ο Κονσταντίν Λοπουσάνσκι, βοηθός παραγωγής στο αριστουργηματικό Στάλκερ του Αντρέι Ταρκόφσκι, δημιουργεί ένα σκοτεινό και απαισιόδοξο έργο με μεγάλη εικαστική δύναμη. Η ταινία, που γυρίστηκε την χρονιά του ατυχήματος του Τσέρνομπιλ, είναι σπάνια και έχει προβληθεί ελάχιστα στο ελληνικό εμπορικό κύκλωμα.

Ο θάνατος της φιλίας (Ηνωμένο Βασίλειο, 1987)

Σκηνοθεσία: Πίτερ Γουόλεν. Έγχρωμη, 78΄.

Ο άγγλος δημοσιογράφος Σάλιβαν βρίσκεται σε αποστολή στο Αμάν της Ιορδανίας το Σεπτέμβριο του 1970, μια περίοδο όπου στην περιοχή επικρατεί εμπόλεμη κατάσταση και υπάρχει μεγάλη ένταση μεταξύ της Οργάνωσης για τη Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και του ιορδανικού στρατού. Μια μέρα συναντά μια περιπλανώμενη άγνωστη γυναίκα, χωρίς χαρτιά, και την παίρνει υπό την προστασία του. Εκείνη του εκμυστηρεύεται ότι ονομάζεται Φιλία και πως είναι εξωγήινη, σταλμένη από έναν μακρινό πλανήτη για μια αποστολή ειρήνης, ωστόσο λόγω μιας δυσλειτουργίας κατά την είσοδό της στον πλανήτη Γη, αντί να προσγειωθεί στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, που ήταν και ο προορισμός της, κατέληξε στο Αμάν. Κάποια στιγμή, ο Σάλιβαν βρίσκει ανάμεσα στα πράγματά της ένα μεταλλικό κουτί γεμάτο κρυστάλλους, οι οποίοι πυρακτώνονται και εκπέμπουν ανεξήγητους ήχους. Η Φιλία τους απενεργοποιεί, τού λέει ότι είναι ένα είδος ημερολογίου στο οποίο έχει κρατήσει σημειώσεις με την μορφή εικόνας και μάλιστα του δωρίζει έναν για ενθύμιο. Όταν αρχίζουν οι πολύνεκρες συγκρούσεις του Μαύρου Σεπτέμβρη, όπου πολλοί Παλαιστίνιοι θα χάσουν την ζωή τους, ο Σάλιβαν δραπετεύει από την φρίκη του πολέμου και χάνεται με την γυναίκα-ρομπότ, η οποία αρνείται να φύγει. Χρόνια αργότερα, η έφηβη κόρη του Κατερίνα, η οποία ασχολήθηκε με τον περίεργο κρύσταλλο που του είχε χαρίσει η Φιλία, τού ανακοινώνει ότι χάρη στις νέες τεχνολογίες ο κρύσταλλος μπορεί να ερμηνευθεί και να παιχθεί σαν βιντεοταινία...

Σπάνια και δυσεύρετη ταινία επιστημονικής φαντασίας που δεν έχει προβληθεί ποτέ στο εμπορικό κύκλωμα στην Ελλάδα, η οποία σχολιάζει την απώλεια της ανθρωπιάς και της φιλίας, μέσα από το εξωγήινο βλέμμα του Άλλου. Η Τίλντα Σουίντον σε μια από τις πρώτες της κινηματογραφικές εμφανίσεις στο ρόλο της Φιλίας.

Μελαγχολία (Δανία, Σουηδία, Γαλλία, Γερμανία, 2011).

Σκηνοθεσία: Λαρς φον Τρίερ. Έγχρωμη, 130΄.

Ένας πλανήτης με το όνομα Μελαγχολία, κρυμμένος πίσω από τον Ήλιο, κατευθύνεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς την Γη και κανείς δεν ξέρει αν θα την προσπεράσει ή αν θα συγκρουστεί μαζί της, εξαφανίζοντάς την. Η ταινία χωρίζεται σε δύο μέρη, δύο κεφάλαια που το καθένα φέρει ως τίτλο το όνομα των ηρωίδων: Το πρώτο ονομάζεται «Τζαστίν» και το δεύτερο «Κλερ». Στο πρώτο μέρος, στο τεράστιο εξοχικό της Κλερ, παρακολουθούμε τη δεξίωση της Τζαστίν, η οποία μόλις έχει παντρευτεί. Από την αρχή καταλαβαίνουμε πως όλα πάνε στραβά. Η νεόνυμφη και διαταραγμένη ψυχικά Τζαστίν παθαίνει κρίση πανικού και η δεξίωση σταματά απότομα. Στο δεύτερο κεφάλαιο, αφιερωμένο στην Κλερ, παρακολουθούμε τις δυο γυναίκες στη διάρκεια ενός διημέρου, μετά τη διάλυση του γάμου της Τζαστίν. Οι ηρωίδες αντιμετωπίζουν, η κάθε μία με τον τρόπο της, το πιθανό τέλος του κόσμου, καθώς ο πλανήτης Μελαγχολία πλησιάζει επικίνδυνα…

Ο πάντα προκλητικός και αμφιλεγόμενος δαιμόνιος Λαρς φον Τρίερ, μεταλλάσσει το είδος ταινιών καταστροφής του κόσμου σ’ ένα σπαρακτικό ελεγειακό οικογενειακό δράμα και σχολιάζει, με εικόνες υποβλητικές και λυρικές, την ανθρώπινη κατάσταση, μιλώντας για την μοναξιά, τον φόβο μπροστά στο επικείμενο τέλος και τη λυτρωτική δύναμη της αγάπης. Η Μελαγχολία κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ενώ οι ερμηνείες του κεντρικού γυναικείου διδύμου -Κίρστεν Ντανστ (βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ Καννών) και Σαρλότ Γκενσμπούργκ - είναι έξοχες.

Πυρηνικό ολοκαύτωμα (Δυτική Γερμανία, 1982)

Σκηνοθεσία: Φόλκερ Σλέντορφ, Αλεξάντερ Κλούγκε, Άξελ Ενγκστφελντ, Στέφαν Άουστ. Έγχρωμη, 122΄.

Πρόκειται για μια ταινία που βασίζεται στη συλλογική προσπάθεια τεσσάρων γνωστών σκηνοθετών της Δυτικής Γερμανίας και ενός συγγραφέα, του Χάινριχ Μπελ, γύρω από ένα καυτό κοινωνικό και οικολογικό πρόβλημα: Την εγκατάσταση πυραύλων Πέρσινγκ 2 και Κρουζ στο έδαφος της Δυτικής Γερμανίας και τον σοβαρό κίνδυνο μιας επικείμενης πυρηνικής σύρραξης. Οι Φόλκερ Σλέντορφ, Αλεξάντερ Κλούγκε, Στέφαν Άουστ, Άξελ Ένγκστφελντ και Χάινριχ Μπελ επιχειρούν κάτι ιδιαίτερα φιλόδοξο: Μια στρατευμένη ταινία διαμαρτυρίας-καταγγελίας, η οποία όμως ξεφεύγει από τα τυποποιημένα πλαίσια στα οποία κινούνται οι ταινίες του είδους, κατορθώνοντας να ενέχει και το δοκιμιακό στοιχείο, να μην πληροφορεί μονάχα αλλά και να προκαλεί δέος στον θεατή γύρω από το τι σημαίνει πραγματικά ένα πιθανό πυρηνικό ολοκαύτωμα. Το οπτικό υλικό της ταινίας είναι ετερογενές και πολυσύνθετο: Ενημερωτικά και προπαγανδιστικά ντοκιμαντέρ του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ και της Δυτικής Γερμανίας, συνεντεύξεις πολιτικών, αξιωματούχων και στρατιωτικών, συνομιλία με τον κατασκευαστή της βόμβας νετρονίου, διαδηλώσεις ειρηνιστών και οικολόγων, εκτιμήσεις και στατιστικές προβλέψεις για το μέγεθος και τις επιπτώσεις της καταστροφής, ντοκουμέντα από παλιότερες πολιτικές κρίσεις που έφεραν τον πλανήτη κοντά στην καταστροφή...

Μια ταινία που θέτει επιτακτικά το θέμα της πληροφόρησης, της γνώσης, της συνειδητοποίησης και της κινητοποίησης του σκεπτόμενου πληθυσμού γύρω από αυτό το φλέγον ζήτημα.

54ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1-10 Νοεμβρίου 2013

ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

Δυνατές κινηματογραφικές συγκινήσεις υπόσχονται φέτος οι «Ανοιχτοί Ορίζοντες», το τμήμα που παρουσιάζει τις πιο πρωτοποριακές φωνές του ανεξάρτητου παγκόσμιου σινεμά. Διακεκριμένοι δημιουργοί υπογράφουν ορισμένες από τις πιο αξιόλογες ταινίες που θα προβληθούν στο 54^ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ανάμεσά τους, ο Ρομάν Πολάνσκι, που επιστρέφει με ένα ερωτικό παιχνίδι για δυο πρόσωπα, ο αιχμηρά πολιτικός Μοχάμαντ Ρασούλοφ ο σπουδαίος εκπρόσωπος του σύγχρονου ιαπωνικού σινεμά Χιροκάζου Κόρε Έντα, ο καυστικός μυθοπλάστης Ούλριχ Ζάιντλ, ο πολυβραβευμένος Πάβελ Παβλικόφσκι, η Κέλι Ράιχαρτ απ’ τις πιο οξυδερκείς φωνές του αμερικανικού ανεξάρτητου σινεμά, ο προκλητικός Ξαβιέ Ντολάν και η Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι σε άλλη μια βαθιά προσωπική ταινία.

Παράλληλα, μια νέα ενότητα με τίτλο «Ρεύματα» εγκαινιάζεται στο τμήμα με ταινίες πειραματικού ύφους οι οποίες αφηγούνται γνώριμες ιστορίες με ριζοσπαστικό τρόπο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, η βραβευμένη κομεντί Χανκ και Άσα του Τζέιμς Ε. Νταφ, το μοντέρνο βωβό φιλμ Η φωνή των άφωνων του Μαξιμόν Μόνιχαν, αλλά και το μυστικιστικό Ένα ξόρκι για να διώξεις το σκοτάδι των Μπεν Ράσελ και Μπεν Ρίβερς.

Φέτος οι ταινίες των «Ανοιχτών Οριζόντων» προσεγγίζουν ένα ευρύ θεματικό πεδίο με αφηγηματική οικονομία και διεισδυτική ματιά. Στις Ειδικές Προβολές θα παρουσιαστεί η νέα δουλειά του Ρόμαν Πολάνσκι με τίτλο Η Αφροδίτη με τη γούνα. Διασκευάζοντας το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ντέιβιντ Ιβ, ο πολωνός σκηνοθέτης ενορχηστρώνει με μαεστρία τα σεξουαλικά παιχνίδια υποταγής και δύναμης ανάμεσα σε μια ηθοποιό κι έναν σκηνοθέτη, τους οποίους υποδύονται αντίστοιχα οι Εμμανουέλ Σενιέ και Ματιέ Αμαλρίκ.

Ορμώμενος από τις προσωπικές του αναζητήσεις ως πατέρας, ο Χιροκάζου Κόρε-Έντα υπογράφει το οικογενειακό δράμα Πατέρας και γιος (βραβείο κριτικής επιτροπής και βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής-Ειδική Μνεία στο φεστιβάλ των Καννών). Στο επίκεντρο αυτής της βαθιά συναισθηματικής ιστορίας βρίσκονται οι πατριάρχες δύο οικογενειών που ανακαλύπτουν ότι, εξαιτίας ενός λάθους, μεγαλώνουν ο ένας τον γιο του άλλου.

Σε εντελώς διαφορετικό κλίμα κινείται το πολιτικό θρίλερ Τα χειρόγραφα δεν καίγονται του Μοχάμαντ Ρασούλοφ (βραβείο ΦΙΠΡΕΣΚΙ στο φετινό φεστιβάλ των Καννών). Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η ταινία καυτηριάζει τις διώξεις, τη λογοκρισία και τις πρακτικές καταστολής καλλιτεχνών και διανοουμένων από το ιρανικό καθεστώς, μέσα από την ιστορία ενός συγγραφέα, τα απομνημονεύματα του οποίου πρέπει να καταστραφούν πάση θυσία. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν κάτω από άκρα μυστικότητα, καθώς και ο ίδιος ο Ρασούλοφ εξακολουθεί να τελεί υπό απαγόρευση της σκηνοθετικής του δραστηριότητας και εξόδου από τη χώρα.

Στα τραύματα της δικής του πατρίδας εστιάζει ο Πάβελ Παβλικόφσκι στο ασπρόμαυρο δράμα ΙΔΑ (βραβείο ΦΙΠΡΕΣΚΙ στο φεστιβάλ του Τορόντο), αναμοχλεύοντας το παρελθόν της Πολωνίας. Ηρωίδα του, μια νεαρή καλόγρια αντιμέτωπη με ένα σοκαριστικό οικογενειακό μυστικό που καλά κρατεί από την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Με τη σειρά του, στην ταινία Παράδεισος της Ελπίδας, που ολοκληρώνει ιδανικά την τριλογία του Παραδείσου, ο Ούλριχ Ζάιντλ διεισδύει στα άδυτα της εφηβικής σεξουαλικότητας και ιντριγκάρει τα όρια του θεατή, μέσα από το γνώριμο ακραίο στυλ του.

H Κέλι Ράιχαρτ στο πολιτικά φορτισμένο θρίλερ Κινήσεις στο σκοτάδι διατυπώνει ερωτήματα περί ηθικής και κοινωνικής επανάστασης, με επίκεντρο μια ομάδα οικολογικών ακτιβιστών οι οποίοι, έπειτα από μια εξτρεμιστική πράξη, δεν βγαίνουν αλώβητοι, όπως αρχικά νόμιζαν. Στους κεντρικούς ρόλους οι Τζέσε Άιζενμπεργκ, Ντακότα Φάνινγκ και Πίτερ Σκάρσγκαρντ.

Στο ημιαυτοβιογραφικό Ένας πύργος στην Ιταλία, η Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι μιλά για τον έρωτα και το θάνατο, σκιαγραφώντας το τέλος εποχής για μια μεγαλοαστική ιταλική οικογένεια που βλέπει τα προνόμιά της να χάνονται. Από την πλευρά του, ο Ξαβιέ Ντολάν παραδίδει την πιο ώριμη ως τώρα ταινία του, το ..., βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Μισέλ Μαρκ Μπουσάρντ, ένα ατμοσφαιρικό ψυχολογικό θρίλερ γεμάτο ένταση και σεξουαλικότητα. Την κινηματογραφική του επανεμφάνιση κάνει και ο τσέχος σκηνοθέτης Γιαν Χρέμπεϊκ (γνωστός από τα φιλμ Παιχνίδια διχασμού και εγκυμοσύνης και Κάθε ψέμα κρύβει μια αλήθεια) με την ταινία Μήνας του μέλιτος, όπου ένας απρόσκλητος καλεσμένος διαταράσσει τη φαινομενική γαλήνη στο γάμο ενός ζευγαριού, με απρόβλεπτες εξελίξεις.

Με σημαντικά βραβεία από μεγάλα διεθνή φεστιβάλ φτάνουν στη Θεσσαλονίκη ταινίες που προκάλεσαν αίσθηση. Ανάμεσά τους, τα φιλμ Η Βικ + η Φλο είδαν μια αρκούδα του Ντενί Κοτέ (βραβείο Alfred Bauer στο φεστιβάλ Βερολίνου), Αγόρια απ' τα ανατολικά του Ρομπέν Καμπιγιό (βραβείο Οριζόντων στο φεστιβάλ Βενετίας) και Όταν σε είδα της Ανμαρί Τζασίρ (βραβείο του τμήματος Works in Progress της Αγοράς του 52^ου ΦΚΘ, βραβείο NETPAC στο φεστιβάλ Βερολίνου). Στους «Ανοιχτούς Ορίζοντες» συναντάμε και δύο ταινίες που αποτελούν τις επίσημες προτάσεις των χωρών τους για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας: Πρόκειται για τα φιλμ Το μεγάλο τετράδιο του Γιάνος Σας (Ουγγαρία) και Ο σκύλος μου ο Κίλερ της Μίρα Φορνάι (Σλοβακία).

Στο περιθώριο της κοινωνίας και σε ακραίες ανθρώπινες καταστάσεις διεισδύουν τρεις ταινίες του τμήματος. Στα άδυτα του υπόκοσμου εστιάζουν το Βορειοδυτικά του Μίκαελ Νόερ και το Σάλβο των Αντόνιο Πιάτσα και Φάμπιο Γκρασαντόνια. Παράλληλα, στο ντοκιμαντέρ Ενδιάμεσος σταθμός ο Καβέ Μπαχτιαρί καταθέτει μια εκ των έσω ματιά στο κρίσιμο μεταναστευτικό ζήτημα. Ο σκηνοθέτης έζησε μαζί με μια ομάδα παράνομων μεταναστών και κινηματογράφησε την σκληρή καθημερινότητά τους στη σύγχρονη Αθήνα.

Ένα από τα θέματα που απασχολούν έντονα τους δημιουργούς είναι οι οικογενειακοί δεσμοί. Ο Ματ Πόρτερφιλντ πραγματεύεται επώδυνες επανασυνδέσεις στο Ήμουν παλιά πιο σκοτεινός, ενώ οι ήρωες της ταινίας Ονταγιακά του Νομπούτερου Ούτσιντα καλούνται να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις. Ιδιαίτερα εύθραυστες ισορροπίες μέσα στους κόλπους της οικογένειας αποτυπώνονται στις ταινίες Τα δάκρυα του Πάμπλο Δελγάδο Σάντσες και Η αποδόμηση του Σεμπαστιέν Πιλότ.

Η νεότητα ιδωμένη μέσα από σκληρές αλλά και τρυφερές ιστορίες ενηλικίωσης, αποτελεί σημαντική πηγή έμπνευσης στις ταινίες Ιστορία στην Καμπάλα των Κάσπερ Μπίσγκαρντ και Ντόναλντ Μουγκίσα, Κρύψτε τα χαμόγελά σας του Ντάνιελ Πάτρικ Καρμπόουν και Τα γαλάζια μάτια του Αλί του Κλάουντιο Τζοβανέζι. Σε διάφορες γωνιές του κόσμου, οι νέοι αγωνίζονται για επιβίωση, έρχονται αντιμέτωποι με ηθικά διλήμματα, αμφισβητούν και επαναστατούν.

Τέλος, οι δημιουργοί μεταφράζουν» μυθοπλαστικά ιστορίες από την καθημερινή ζωή, οι οποίες εκπλήσσουν μέσα στην απλότητά τους, ενώ παράλληλα θίγουν με οξυδέρκεια «δύσκολες» θεματικές όπως η σεξουαλικότητα και η εγκληματικότητα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, οι ταινίες Μια δασκάλα της Χάνα Φιντέλ, Έξι πράξεις του Τζόναθαν Γκουρφίνκελ και Ταλέα της Καταρίνα Μύκσταϊν.

Το πλήρες πρόγραμμα της ενότητας «Ανοιχτοί Ορίζοντες» θα ανακοινωθεί σύντομα.

Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης

«Γουέστερν: μια αμερικάνικη υπόθεση»

Η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης συνεχίζει τη δραστηριότητά της αυτή τη φορά εστιάζοντας στο κινηματογραφικό είδος του γουέστερν, μέσα από το αφιέρωμα με τίτλο «Γουέστερν: μια αμερικάνικη υπόθεση», το οποίο θα πραγματοποιηθεί από τις 17 έως τις 20 Οκτωβρίου 2013 στην αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος (Μουσείο Κινηματογράφου - Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης, Αποθήκη Α΄, Λιμάνι). Το αφιέρωμα περιλαμβάνει τέσσερις ταινίες: Τα αγριόχορτα των Γουίλιαμ Χαρτ και Κινγκ Μπάγκοτ (ΗΠΑ, 1925), Κολοράντο  του Νίκολας Ρέι (ΗΠΑ, 1955), Οι φυγάδες του Μιζούρι του Άρθουρ Πεν (ΗΠΑ, 1976) και Τζόνι Γκιτάρ του Νίκολας Ρέι (ΗΠΑ, 1954). Την Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2013 στις 17:30, πριν την προβολή της ταινίας Τζόνι Γκιτάρ, ο ποιητής – σκηνοθέτης Λευτέρης Ξανθόπουλος θα μιλήσει στο κοινό με θέμα «Η έννοια του δικαίου στο γουέστερν».

Πώληση εισιτηρίων: Μουσείο Κινηματογράφου – Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α΄, Λιμάνι, τηλ. 2310-508.398, cinematheque@filmfestival.gr)

Τιμή εισιτηρίου: 4 ευρώ (γενική είσοδος), 3 ευρώ (για τα μέλη).

Κάρτα μέλους: 1 ευρώ.

Ώρα προβολών: 18:30, 21:00

Πρόγραμμα προβολών

Πέμπτη 17 Οκτωβρίου

18.30 Τα αγριόχορτα

21.00 Κολοράντο

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου

18.30 Οι φυγάδες του Μιζούρι

21.00 Τζόνι Γκιτάρ

Σάββατο 19 Οκτωβρίου

18.30 Κολοράντο

21.00 Οι φυγάδες του Μιζούρι

Κυριακή 20 Οκτωβρίου

18.30 Τζόνι Γκιτάρ

21.00 Τα αγριόχορτα

Οι ταινίες

Τα αγριόχορτα Σκηνοθεσία: Γουίλιαμ Χαρτ και Κινγκ Μπάγκοτ. Ασπρόμαυρη, 78΄.

Ο Γουίλιαμ Χαρτ, η μεγαλύτερη φυσιογνωμία του γουέστερν στην περίοδο του βωβού (ως σκηνοθέτης και ηθοποιός), καθιερώθηκε ως σουπερστάρ του είδους στα πρώτα χρόνια του Χόλιγουντ. Στα Αγριόχορτα, την τελευταία του δημιουργία, αφηγείται την ηρωική εποποιία των καραβανιών στο δρόμο για την κατάκτηση της Άγριας Δύσης. Στην ταινία ενσαρκώνει τον ράντσερ Ντον Κάρβερ που βρίσκεται στην Οκλαχόμα, απ’ όπου με την ανατολή του ηλίου πρόκειται να ξεκινήσουν οι άποικοι για να εγκατασταθούν και να καλλιεργήσουν τις παρθένες εκτάσεις. Ένας δόλιος και πονηρός καουμπόι προσπαθεί με αθέμιτα και παράνομα μέσα να αποκτήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες εκτάσεις γης, εις βάρος των άλλων αποίκων. Ο Κάρβερ θα έρθει σε σύγκρουση μαζί του, θα ερωτευθεί την αδελφή του και τελικά θα επιβάλει το δίκαιο, αποκαθιστώντας και το καλό του όνομα που είχε σπιλωθεί...

Η εταιρεία παραγωγής προσέφερε στον Χαρτ κάθε διαθέσιμο μέσο, αλλά η ταινία δεν έφερε τα λεφτά της πίσω, καθώς είχε μέτρια εμπορική επιτυχία. Το στούντιο μάλιστα μείωσε κατά πολύ την διάρκειά της, γεγονός που απογοήτευσε βαθιά τον σκηνοθέτη, ο οποίος και αποσύρθηκε οριστικά από τον κινηματογράφο.

Κολοράντο (ΗΠΑ, 1955) Σκηνοθεσία: Νίκολας Ρέι. Έγχρωμη, 93΄.

Ο Ματ, ένας πρώην κατάδικος, που φυλακίστηκε άδικα, συναντά κάποια στιγμή τον νεαρό Ντέιβι που του θυμίζει τον χαμένο του γιο. Το αίμα του νεαρού βράζει, αλλά καθώς είναι άπειρος, ο Ματ αποφασίζει να τον πάρει υπό την προστασία του, να τον «υιοθετήσει», να τον εκπαιδεύσει στο σκληρό τρόπο ζωής της Άγριας Δύσης και κυρίως να τον καθοδηγήσει ώστε να βρει το δρόμο του μέσα στη ζωή. Τα πράγματα όμως πηγαίνουν άσχημα: οι δύο άνδρες συλλαμβάνονται, κατά λάθος, από μια ομάδα οργισμένων χωρικών που επιχειρεί να τους λιντσάρει, καθώς τους θεώρησε ληστές τραίνων. Τελικά σώζονται, αλλά ο Ντέιβι τραυματίζεται σοβαρά στο πόδι και καταδικάζεται να μείνει κουτσός για το υπόλοιπο της ζωής του. Ταπεινωμένος και οργισμένος από την αδικία που υφίσταται, βρίσκει σ’ αυτή μια πρώτης τάξεως δικαιολογία να απαρνηθεί τον κόσμο και να βυθιστεί στον εαυτό του, παίρνοντας τελικά τον κακό δρόμο. Ενώ ο «πατέρας» του Ματ, έντιμος και ακέραιος, καταλήγει να γίνει δικαστής, ο Ντέιβι επιλέγει την παρανομία...

Θαυμάσιο το πρωταγωνιστικό δίδυμο που αποτελείται από τον κορυφαίο Τζέιμς Κάγκνεϊ και τον νεαρό Τζον Ντέρεκ.

Οι φυγάδες του Μιζούρι (ΗΠΑ, 1976) Σκηνοθεσία: Άρθουρ Πεν. Έγχρωμη, 126΄.

Στη Μοντάνα του 1880, ο Τομ Λόγκαν αρχηγός μιας βίαιης συμμορίας αλογοκλεφτών, ορκίζεται εκδίκηση στον μεγαλοκτηματία Μπράξτον που διέταξε τον απαγχονισμό ενός φίλου του. Για τον λόγο αυτό αγοράζει μία φάρμα στη Μοντάνα, ως βιτρίνα, η οποία γειτονεύει μ’ εκείνη του Μπράξτον, που είναι ο πραγματικός στόχος. Ο Τομ σύντομα θα μείνει μόνος του, όταν η συμμορία του θα φύγει για τον Καναδά, και θα «βάλει στο μάτι» τη δυναμική κόρη του γείτονα, τη Τζέιν. Ο μεγαλοκτηματίας για να αντιμετωπίσει την απειλή προσλαμβάνει τον Λι Κλέιτον, έναν σαδιστή κυνηγό κεφαλών για να διώξει τη συμμορία από τη γη του... Πολύ γρήγορα η κατάσταση θα εκτροχιαστεί εντελώς λόγω της ιδιαιτερότητας της προσωπικότητας του Κλέιτον και των μεθόδων που ακολουθεί στην επίλυση του προβλήματος...

Στη μοναδική τους κοινή κινηματογραφική εμφάνιση, δύο από τους μεγαλύτερους μεταπολεμικούς ηθοποιούς, ο Τζακ Νίκολσον και ο Μάρλον Μπράντο, βάζουν φωτιά στην οθόνη σ’ ένα συναρπαστικό γουέστερν, από τον κορυφαίο δημιουργό του φιλμ Μπόνι και Κλάιντ, Άρθουρ Πεν.

Τζόνι Γκιτάρ (ΗΠΑ, 1954)  Σκηνοθεσία: Νίκολας Ρέι. Έγχρωμη, 110΄.

Στην Άγρια Δύση, κάπου στην Οκλαχόμα, η Βιένα είναι ιδιοκτήτρια ενός σαλούν, στο οποίο συχνάζουν απόκληροι και παράνομοι και περιμένει να επωφεληθεί από τις αλλαγές στη χρήση γης που επίκεινται λόγω της διέλευσης του σιδηροδρόμου. Τα ίδια όμως συμφέροντα έχει και η Έμμα, αρχηγός της οικογένειας που ελέγχει οικονομικά την μικρή πόλη και ουσιαστικά την διοικεί. Ανάμεσα στις δύο γυναίκες υπάρχει ένα άσβεστο μίσος λόγω μιας παλιάς ερωτικής αντιζηλίας. Όταν τέσσερις άντρες ληστεύουν την ταχυδρομική άμαξα η Έμμα βρίσκει την αφορμή που περίμενε. Καθοδηγώντας τους κατοίκους και με την βοήθεια του σερίφη τον οποίο και χειραγωγεί πλήρως, κατηγορεί τέσσερις φίλους της Βιένα ως υπεύθυνους και πηγαίνει στο σαλούν απαιτώντας την σύλληψη τους. Η Βιένα τους υπερασπίζεται με πάθος, ενώ η άφιξη ενός παλιού της φίλου, του Τζόνι Γκιτάρ αλλάζει τα δεδομένα του παιχνιδιού και τα πράγματα παίρνουν μια απρόσμενη τροπή...

Καταχωρημένη ανάμεσα στα 10 καλύτερα γουέστερν όλων των εποχών, αυτή η ταινία οφείλει πολλά στις εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών: κυρίως των δυο γυναικών που ερμηνεύουν η κορυφαία Τζόαν Κρόουφορντ και η Μερσέντες ΜακΚέμπριτζ αλλά και στη στιβαρή παρουσία του Στέρλινγκ Χέιντεν στο ρόλο του καουμπόι-κιθαρίστα.

54ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

1-10 Νοεμβρίου 2013 -  «ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ» - 1994 -2013

Το τμήμα Ματιές στα Βαλκάνια συστήθηκε στο κοινό του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1994. Φέτος γιορτάζει είκοσι χρόνια και σας καλεί να ανακαλύψετε ταινίες που έγραψαν ιστορία και σηματοδότησαν την ανοδική τροχιά του κινηματογράφου της βαλκανικής χερσονήσου. Εν μέσω καταλυτικών ιστορικών εξελίξεων οι κινηματογραφικές δυνάμεις στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, κατάφεραν να αναδυθούν, να κερδίσουν ένα φανατικό κοινό και να καθιερωθούν στο διεθνές στερέωμα. Στο πλαίσιο του αφιερώματος, το παρόν θα δώσουν στη Θεσσαλονίκη, πέντε σημαντικοί βαλκάνιοι σκηνοθέτες: οι Ρουμάνοι Κορνέλιου Πορουμπόιου και Κρίστι Πούιου, ο Τούρκος Ρεχά Ερντέμ, ο Κροάτης Βίνκο Μπρέσαν και ο Βούλγαρος Λιουντμίλ Τοντόροφ. Το αφιέρωμα συνοδεύεται από ειδική δίγλωσση έκδοση που επιμελήθηκε ο υπεύθυνος του τμήματος, Δημήτρης Κερκινός.

Αφιέρωμα «Ματιές στα Βαλκάνια 1994 – 2013»

Το αφιέρωμα στα είκοσι χρόνια του τμήματος Ματιές στα Βαλκάνια προβάλλει 17 ταινίες - σταθμούς που ανέδειξαν άγνωστες τάσεις και κινηματογραφίες, καθώς και σπουδαίους δημιουργούς. Κάθε μία από τις ταινίες αποτέλεσε θεμέλιο λίθο για την καθιέρωση του βαλκανικού κινηματογράφου σε παγκόσμια κλίμακα. Ανάμεσα στις 17 ταινίες, που εκπροσωπούν όλες τις χώρες της Βαλκανικής, συναντάμε τις:

Η βελανιδιά (Ρουμανία- Γαλλία 1992) του Λουτσιάν Πιντιλίε, εκπρόσωπου της παλαιότερης γενιάς των ρουμάνων δημιουργών. Με τη Μάγια Μόργκενστερν σε μία από τις καλύτερες ερμηνευτικές στιγμές της.

Μην κρέμεστε απ΄ το παράθυρο (Ρουμανία-Γαλλία,1993) του Νάε Καρανφίλ. Ένα χρόνο πριν το..., ο Κάρανφιλ εισάγει την πρωτοποριακή αυτή αφήγηση σε βαλκανικό έδαφος.

Αθωότητα (Τουρκία, 1997) του Ζέκι Ντεμιρκουμπούζ. Οι αντικρουόμενες πλευρές της ανθρώπινης φύσης στο στόχαστρο του καταξιωμένου δημιουργού.

Το χωριό (Τουρκία, 1998) του Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν. Σε τέσσερα μέρη, η ζωή μιας τυπικής οικογένειας σε μια μικρή πόλη της Τουρκίας.

Συνθήματα (Αλβανία-Γαλλία, 2001) του Γκιέργκι Τζουβάνι. Το καθεστώς Χότζα στην Αλβανία. Βραβείο Νεότητας στο Φεστιβάλ Καννών

Όνειρο χειμωνιάτικης νύχτας (Σερβία & Μαυροβούνιο, 2004) του Γκόραν Πασκάλιεβιτς, απ’ τους σημαντικότερους δημιουργούς της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς.

Η οδύσσεια του κυρίου Λαζαρέσκου (Ρουμανία, 2005), του Κρίστι Πούιου. Βραβείο του τμήματος Ένα κάποιο βλέμμα στο Φεστιβάλ Καννών 2005.

Σεράγεβο, σ’ αγαπώ (Βοσνία-Ερζεγοβίνη-Αυστρία-Γερμανία-Κροατία, 2006), της Γιασμίλα Ζμπάνιτς. Βραβευμένη με Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου (2006), η ταινία περιγράφει την ιστορία μιας ανύπαντρης μητέρας, η οποία ζει με την εντεκάχρονη κόρη της στο Σεράγεβο.

Καλιφόρνια Ντρήμιν (Ρουμανία, 2007) του Κριστιάν Νεμέσκου.

Μεγάλο Βραβείο στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Καννών (2007).

Γάλα (Τουρκία-Γαλλία-Γερμανία, 2008) του Σεμί Καπλάνογλου. Το δεύτερο μέρος της πολυσυζητημένης τριλογίας του Καπλάνογλου Αυγό – Γάλα – Μέλι.

Βαλκανικό πρόγραμμα

Όπως κάθε χρόνο, οι Ματιές στα Βαλκάνια παρουσιάζουν τη σύγχρονη βαλκανική παραγωγή, που φέτος ενισχύεται από τις νέες ταινίες αναγνωρισμένων δημιουργών, αλλά και την εμφάνιση νέων ταλέντων που θα συζητηθούν.

Ο Ρουμάνος Κορνέλιου Πορουμπόιου υπογράφει το Όταν βραδιάζει στο Βουκουρέστι ή Μεταβολισμός, μια ταινία που εξελίσσεται μεθοδικά σα μια παρτίδα σκακιού με αντίπαλο τον θεατή. Ο κινηματογραφιστής επιλέγει ως ήρωά του, έναν σκηνοθέτη, που βρίσκεται στη διαδικασία γυρισμάτων μιας ταινίας, ωστόσο καμία από τις σκηνές δεν εκτυλίσσεται μέσα σε πλατό. Ο ψυχισμός των ηρώων πηγάζει απευθείας από την εμπειρία του Πορουμπόιου και καταγράφεται αποδραματοποιημένα, στυλιζαρισμένα και με εξαιρετική ακρίβεια.

Ο τούρκος σκηνοθέτης Ονούρ Υνλύ, δημιουργεί μια ταινία από τα υλικά του μαγικού ρεαλισμού, της φαντασίας και του σουρεαλισμού. Το Φωτίζεις τη νύχτα, είναι μια ερωτική ιστορία σε άσπρο και μαύρο, με φόντο την τουρκική επαρχία. Το στοιχείο που ανατρέπει τη σύμβαση στην αφήγηση είναι οι υπερδυνάμεις των χαρακτήρων. Αθάνατοι, τηλεκινητικοί, άνθρωποι που περνούν μέσα από τοίχους και σταματούν το χρόνο συνδιαλέγονται με φόντο ένα περιβάλλον στέρησης και προβλημάτων. Αυτό είναι άλλωστε και το σχόλιο του δημιουργού: ο κόσμος θα ήταν εξίσου άδικος και σκληρός, ακόμη κι αν διαθέταμε όλοι τις δυνάμεις ενός σούπερ ήρωα.

Η ταινία Τζιν του Τούρκου Ρεχά Ερντέμ, είναι ένας ύμνος στη φύση και ταυτόχρονα η αντιπολεμική κραυγή ενός νεαρού κοριτσιού. Η Τζιν του τίτλου, δραπετεύει από μια ομάδα κούρδων ανταρτών και ξεκινά ένα μοναχικό ταξίδι στα βουνά. Συνοδοιπόροι της τα άγρια ζώα και σύμμαχός της η φύση που της παρέχει τροφή και καταφύγιο. Το ανθρώπινο στοιχείο στην ταινία εκπροσωπεί τον κίνδυνο. Ο Ερντέμ εμπνέεται από τον κόσμο των παραμυθιών για να διηγηθεί μια ιστορία που συνδυάζει την αναζήτηση της ελευθερίας με τις καταστροφικές συνέπειες της ανθρώπινης επέμβασης στη φύση. Από την Τουρκία και η ταινία Σπίτι κανενός της πρωτοεμφανιζόμενης Ντενίζ Ακτσάι. Το οικογενειακό κύτταρο μπαίνει στο μικροσκόπιο της δημιουργού, εκθέτοντας όλες τις οδυνηρές κρυμμένες πτυχές του. Μετά το θάνατο του πατέρα, οι ισορροπίες ανατρέπονται για τη μητέρα και τα τρία παιδιά της. Ενοχικά σύνδρομα, καταπίεση, έλλειψη επικοινωνίας και κατ’ επέκταση έλλειψη ελευθερίας συνθέτουν τη θεματική μαγιά της Ακτσάι.

Στην Εξαφάνιση (Σερβία – Ελβετία) του Μίλος Πούσιτς η σύγκρουση γενεών όπως καταγράφεται μέσα από τη σχέση μιας μητέρας και του γιου της, αντιπαραβάλλει τις αρχές και τους κανόνες ενός κόσμου που χάνεται με τις ευμετάβλητες συνθήκες της σύγχρονης εποχής. Αντιστοίχως η σύγκρουση γενεών με διαφορετικό φόντο, έρχεται στο προσκήνιο και στην ταινία Ο ιαπωνικός σκύλος του Ρουμάνου Τουντόρ Κριστιάν Γιουργίου. Εδώ, ο δημιουργός πραγματεύεται το θέμα, με άξονα τη μοναξιά. Με μινιμαλισμό, αλλά και τρυφερή λυρική ματιά, ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης αποτελεί μια δυνατή προσθήκη στις νέες δυνάμεις του ρουμάνικου σινεμά.

Η Αγρυπνία (Γερμανία-Μολδαβία) πρώτη ταινία της Άνα-Φελίτσια Σκουτέλνικου, επιχειρεί μια εθνογραφική προσέγγιση των παραδόσεων του πένθους. Με φόντο ένα τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς στη Μολδαβία και αφορμή την κηδεία μιας ηλικιωμένης γυναίκας, η Σκουτέλνικου μιλά για τον αέναο κύκλο της ζωής και του θανάτου. Τέλος η καυστική σάτιρα Τα παιδιά του ιερέα (Κροατία-Σερβία) του Βίνκο Μπρέσαν θίγει ευαίσθητα θέματα θρησκευτικής ηθικής και σεξουαλικών συμπεριφορών.

Μικρού μήκους, μεγάλης εμβέλειας

Οι μικρού μήκους ταινίες του βαλκανικού προγράμματος, με ιδιαίτερη θεματική και στυλιστική ποικιλομορφία αποκαλύπτουν τα νέα ταλέντα της βαλκανικής χερσονήσου.

Το ατμοσφαιρικό ... (Τουρκία) σε σκηνοθεσία Αϊντίν Κετενά, με αναφορές στο σινεμά του Καπλάνογλου, είναι μια ταινία για την απώλεια και το θρήνο. Η σουρεαλιστική κωμωδία Κόλακ Μίρκοβιτς (Κροατία) του Νικόλα Ιβάντα, καταγράφει την κρυφή ερωτική επιθυμία ενός 65χρονου άντρα, ενώ το φιλμ Μπαλκόνι (... Κόσοβο) της Λεντίτα Ζετσίραϊ αποκαλύπτει μέσα από ένα μονοπλάνο την καθημερινότητα στο σημερινό ... Κόσοβο. Η ταινία κινουμένων σχεδίων με πλαστελίνη Κουνελοχώρα (Σερβία) των Άνα Νεντελίκοβιτς και Νικόλα Μαϊντάκ Τζούνιορ αποτελεί μια αλληγορία για τη δύναμη των ελεύθερων δημοκρατικών εκλογών, το ... (Γερμανία-Τουρκία) του Μουμίν Μπαρίς ακολουθεί δυο κούρδους πρόσφυγες στο Βερολίνο, ενώ το ... (Ρουμανία-Γερμανία) της Εύα Περβολόβιτσι, αναφέρεται στα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα και τη μετάβαση στην εφηβεία. Στις μικρού μήκους του τμήματος συναντάμε και το φιλμ Η σκιά ενός σύννεφου του καταξιωμένου ρουμάνου δημιουργού Ράντου Ζούντε, ταινία ανοιχτή σε ερμηνείες που προσεγγίζει την τελετουργία της προσευχής.

Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης

«Γαλλικό Χρώμα ΙΙΙ: σε νουάρ ύφος»

Η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης συνεχίζει τη δραστηριότητά της εστιάζοντας σε γαλλικές νουάρ ταινίες - σταθμούς, μέσα από το αφιέρωμα «Γαλλικό χρώμα ΙΙΙ: σε νουάρ ύφος», το οποίο θα πραγματοποιηθεί από τις 10 έως τις 13 Οκτωβρίου 2013 στην αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος (Μουσείο Κινηματογράφου - Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης, Αποθήκη Α΄, Λιμάνι).

Το αφιέρωμα περιλαμβάνει τέσσερις ταινίες: Ένας δολοφόνος πέρασε του Μισέλ Βιανέ (Γαλλία, 1981), Δεύτερη πνοή του Ζαν-Πιερ Μελβίλ (Γαλλία, 1966), Ασανσέρ για δολοφόνους του Λουί Μαλ (Γαλλία, 1958) και Ντίβα του Ζαν-Ζακ Μπενέξ (Γαλλία, 1981).

Πώληση εισιτηρίων: Μουσείο Κινηματογράφου – Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α΄, Λιμάνι, τηλ. 2310-508.398, cinematheque@filmfestival.gr)

Τιμή εισιτηρίου: 4 ευρώ (γενική είσοδος), 3 ευρώ (για τα μέλη).

Κάρτα μέλους: 1 ευρώ.

Ώρα προβολών: 18:30, 20:30

Πρόγραμμα προβολών

Πέμπτη 10 Οκτωβρίου

18.30 Ένας δολοφόνος πέρασε- 21.00 Ντίβα

Παρασκευή 11 Οκτωβρίου

18.30 Ασανσέρ για δολοφόνους - 21.00 Δεύτερη πνοή

Σάββατο 12 Οκτωβρίου

18.30 Δεύτερη πνοή - 21.00 Ασανσέρ για δολοφόνους

Κυριακή 13 Οκτωβρίου

18.30 Ντίβα - 21.00 Ένας δολοφόνος πέρασε

Οι ταινίες

Ένας δολοφόνος πέρασε  (Γαλλία, 1981)  

Σκηνοθεσία: Μισέλ Βιανέ. Έγχρωμη, 110΄.

Ο Ζακ, ένας μοναχικός υπάλληλος τραπέζης που αδυνατεί να επικοινωνήσει με το περιβάλλον του και να έχει μια κανονική ζωή και φυσιολογικές σχέσεις με τις γυναίκες, μεταμορφώνεται, από απελπισία και απόγνωση, σε δολοφόνο γυναικών. Τα θύματά του είναι επίσης μοναχικές και δυστυχισμένες υπάρξεις που ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας. Η όμορφη ηθοποιός Πολίν γίνεται το εμμονικό αντικείμενο του πόθου του Ζακ και μεταξύ τους αναπτύσσεται μια διεστραμμένη όσο και ανοίκεια σχέση θύτη-θύματος. Κάποια στιγμή μπλέκεται ανάμεσά τους ο επιθεωρητής Ραβίκ, που αναζητά την ταυτότητα του δολοφόνου και επίσης ερωτεύεται την Πολίν. Διαμορφώνεται έτσι ένα παράξενο ερωτικό τρίγωνο, όπου η βία και η ενόρμηση του θανάτου συναντά την ερωτική επιθυμία, ενώ οι δύο άντρες, χωρίς να το συνειδητοποιούν, αλλάζουν σιγά-σιγά θέση και ρόλο…

Δεύτερη πνοή  (Γαλλία, 1966)

Σκηνοθεσία: Ζαν-Πιερ Μελβίλ. Ασπρόμαυρη, 150΄.

Ο Γκι δραπετεύει από την φυλακή κι έρχεται στο Παρίσι για να βρει την παλιά του ερωμένη και τους φίλους του. Σκοπός του είναι να φύγει για τη Λατινική Αμερική, αλλά για να το καταφέρει πρέπει να κάνει ένα ακόμα -το τελευταίο- κόλπο. Ο επιθεωρητής Μπλοτ, που είναι στα ίχνη του, τον παγιδεύει και τον συλλαμβάνει, ενώ ταυτόχρονα διαδίδεται η φήμη ότι είναι καταδότης-συνεργάτης της αστυνομίας. Ο Γκι δραπετεύει ξανά για να εκδικηθεί -στο πλαίσιο του απαράβατου κώδικα τιμής των ανθρώπων του υποκόσμου- όσους κηλίδωσαν το όνομά του. Στο πέρασμά του τα πτώματα στοιβάζονται σωρός, ο αστυνομικός κλοιός κλείνει γύρω του ασφυκτικά, αλλά ο Γκι είναι αποφασισμένος να φτάσει μέχρι το τέλος…

Ασανσέρ για δολοφόνους (Γαλλία, 1958)

Σκηνοθεσία: Λουί Μαλ. Ασπρόμαυρη, 88΄.

O Ζιλιέν, βετεράνος αλεξιπτωτιστής του πολέμου της Ινδοκίνας, δολοφονεί το αφεντικό του, έναν μεγαλέμπορο όπλων και σύζυγο της ερωμένης του, Φλοράνς. Το σχέδιο των εραστών να φανεί ο φόνος σαν αυτοκτονία φαντάζει τέλειο, όμως την τελευταία στιγμή κάτι πηγαίνει στραβά και όλα κινδυνεύουν από μια κρίσιμη λεπτομέρεια. Ο δολοφόνος επιστρέφει στο τόπο του εγκλήματος για να τη διορθώσει, αλλά από μια τυχαία σύμπτωση εγκλωβίζεται στο ασανσέρ. Στο χρονικό διάστημα που είναι παγιδευμένος στο ασανσέρ, ένα νεαρό ζευγάρι του κλέβει το αυτοκίνητο και μπλέκει σ’ ένα διπλό φόνο, ενώ η Φλοράνς τον αναζητά απεγνωσμένα στους δρόμους του νυχτερινού Παρισιού…

Ντίβα του Ζαν-Ζακ Μπενέξ (Γαλλία, 1981)

Σκηνοθεσία: Ζαν-Ζακ Μπενέξ. Έγχρωμη, 123΄.

Ο Ζιλ, ένας ταχυδρομικός υπάλληλος είναι παθιασμένος με την όπερα. Πάνω απ’ όλα θαυμάζει τη Σίνθια, μια τραγουδίστρια που αρνείται να ηχογραφήσει δίσκους και οι φανατικοί θαυμαστές της, που την αποκαλούν Ντίβα, δεν μπορούν να απολαύσουν την θεσπέσια φωνή της. Ο Ζιλ ηχογραφεί κρυφά μια συναυλία της και το γεγονός αυτό θα έχει δραματικές επιπτώσεις στη ζωή του: Δύο ασιάτες θέλουν οπωσδήποτε να κλέψουν αυτήν την πολύτιμη κασέτα-φετίχ, την ίδια στιγμή που μια επικίνδυνη συμμορία κακοποιών αναζητά μια άλλη κασέτα, ηχητικό ντοκουμέντο-μαρτυρία των εγκλημάτων τους. Στο ανελέητο κυνηγητό των ηχογραφημένων κασετών μπλέκονται μια περίεργη Βιετναμέζα και ένας εκκεντρικός αριστοκράτης, ενώ ο Ζιλ επιμένει να πραγματοποιήσει το πιο τρελό του όνειρο: Να συναντήσει την Ντίβα και να την πείσει να ηχογραφήσει επιτέλους την θεϊκή φωνή της…